बिलस्य वाणी न कदपि मे श्रुता Sanskrit - बिलस्य वाणी न कदपि मे श्रुता

प्रतिध्वनिः-______________ (reflection / echo)

समाह्वानम्-______________ (welcome / culture)

अनागतम्-______________ (the one who comes / one who has not come)

बिलम्-______________ (cave / fear)

रवः-______________ (sound / at night)

बिलस्य वाणी न कादापि मे श्रुता – इति वाक्यं क:वदति ?

शृगालस्य वचनं श्रुत्वा सिंह: किम् अकरोत् ?

शृगाल: कस्य पदपद्धतिम् अपश्यत् ?

सूर्यास्तसमये सिंह: किम् अपश्यत् ?

गुहायाः स्वामी कः आसीत् ?

What did the Jackal say while going?

What is the moral of the story?

Staying away from the cave, what condition did the jackal remind the cave of?

What did the Jackal, the owner of cave think seeing the foot-prints near his cave?

What did the lion think looking at the cave in the evening?

कस्मिंश्चित्‌ वने खरनखरः नाम सिंहः प्रतिवसति स्म । सः कदाचित्‌ इतस्ततः परिभ्रमन्‌ क्षुधार्तः न किञ्चिदपि आहारं अलभत । ततः सूर्यास्तसमये एकां महतीं गृहां दृष्ट्वा सः अचिन्तयत्‌ - ?“ नूनम्‌ एतस्यां गुहायां रात्रौ कोऽपि जीवः आगच्छति । अतः अत्रैव निगूढो भूत्वा तिष्ठामि'' इति ।
एतस्मिन्‌ अन्तरे गुहायाः स्वामी दधिपुच्छः नाम शृगालः समागच्छत्‌ । स च यावत्‌ पश्यति तावत्‌ सिंह पदपद्धतिः गुहायां प्रविष्टा, नच बहिरागता अपश्यत्‌ । शृगालः अचिन्तयत्‌ - “अहो विनष्टोऽस्मि । नूनम्‌ अस्मिन्‌ बिले सिंहः अस्तीति तर्कयामि । तत्‌ किं करवाणि ?"

एवं विचिन्त्य दूरस्थः रवं कर्तुमारब्धः - “भो बिल ! भो बिल । किम्‌ न स्मरसि यन्मया त्वया सह समयः कृतोऽस्ति यत्‌ यदाहं बाह्यतः प्रत्यागमिष्यामि तदा त्वं माम्‌ आकारयिष्यसि ? यदित्वं मां न आहयसि तर्हिं अहं द्वितीयं बिलं यास्यामि इति ।''

अथ एतच्छुत्वा सिंहः अचिन्तयत्‌ - ' नूनमेषा गृहा स्वामिनः सदा समाहानं ` करोति । परन्तु मद्भयात्‌ न किञ्चित्‌ वदति ।' तदहम्‌ अस्य आह्वानं करोमि । एवं सः बिले प्रविश्य मे भोज्यं भविष्यति । इत्थं विचार्य सिंहः सहसा शुगालस्य आहानमकरोत्‌ ।

सिंहस्य उच्वगर्जनस्य प्रतिध्वनिना सा गृहा उच्चैः शृगालम्‌ आहयत्‌ । अनेन अन्येऽपि पशवः भयभीताः अभवन्‌ । शुगालोऽपि ततः दूरं पलायमानः इममपठत्‌ -
अनागतं यः कुरुते स शोभते स शोच्यते यो न करोत्यनागतम्‌ । वनेऽत्र संस्थस्य समागता जरा बिलस्य वाणी न कदापिमे श्रुता ।।

सिंहस्य उच्वगर्जनस्य प्रतिध्वनिना सा गृहा उच्चैः शृगालम्‌ आहयत्‌ । अनेन अन्येऽपि पशवः भयभीताः अभवन्‌ । शुगालोऽपि ततः दूरं पलायमानः इममपठत्‌ -
अनागतं यः कुरुते स शोभते स शोच्यते यो न करोत्यनागतम्‌ । वनेऽत्र संस्थस्य समागता जरा बिलस्य वाणी न कदापिमे श्रुता ।।

एवं विचिन्त्य दूरस्थः रवं कर्तुमारब्धः - “भो बिल ! भो बिल । किम्‌ न स्मरसि यन्मया त्वया सह समयः कृतोऽस्ति यत्‌ यदाहं बाह्यतः प्रत्यागमिष्यामि तदा त्वं माम्‌ आकारयिष्यसि ? यदित्वं मां न आहयसि तर्हिं अहं द्वितीयं बिलं यास्यामि इति ।''

अथ एतच्छुत्वा सिंहः अचिन्तयत्‌ - ' नूनमेषा गृहा स्वामिनः सदा समाहानं ` करोति । परन्तु मद्भयात्‌ न किञ्चित्‌ वदति ।' तदहम्‌ अस्य आह्वानं करोमि । एवं सः बिले प्रविश्य मे भोज्यं भविष्यति । इत्थं विचार्य सिंहः सहसा शुगालस्य आहानमकरोत्‌ ।

कस्मिंश्चित्‌ वने खरनखरः नाम सिंहः प्रतिवसति स्म । सः कदाचित्‌ इतस्ततः परिभ्रमन्‌ क्षुधार्तः न किञ्चिदपि आहारं अलभत । ततः सूर्यास्तसमये एकां महतीं गृहां दृष्ट्वा सः अचिन्तयत्‌ - ?“ नूनम्‌ एतस्यां गुहायां रात्रौ कोऽपि जीवः आगच्छति । अतः अत्रैव निगूढो भूत्वा तिष्ठामि'' इति ।
एतस्मिन्‌ अन्तरे गुहायाः स्वामी दधिपुच्छः नाम शृगालः समागच्छत्‌ । स च यावत्‌ पश्यति तावत्‌ सिंह पदपद्धतिः गुहायां प्रविष्टा, नच बहिरागता अपश्यत्‌ । शृगालः अचिन्तयत्‌ - “अहो विनष्टोऽस्मि । नूनम्‌ अस्मिन्‌ बिले सिंहः अस्तीति तर्कयामि । तत्‌ किं करवाणि ?"

शृगालस्य गुहायां कः प्रविष्टः?

शृगालस्य नाम किम् आसीत् ?

कीदृशः सिंहः वने इतः ततः परिभ्रमणम् अकरोत् ?

What is the moral of the story?

What did the lion think looking at the cave in the evening?

What did the Jackal, the owner of cave think seeing the foot-prints near his cave?

What did the Jackal say while going?

Staying away from the cave, what condition did the jackal remind the cave of?

सहसा शृगालस्य आह्वानमकरोत् । सिंहस्य उच्चगर्जनस्य प्रतिध्वनिना सा गुहा उच्चैः शृगालम् आह्वयत् । अनेन अन्येऽपि पशवः भयभीताः अभवन् । शृगालोऽपि ततः दूरं पलायमानः इममपठत्
अनागतं यः कुरुते स शोभते
स शोच्यते यो न करोत्यनागतम् ।
वनेऽत्र संस्थस्य समागता जरा
बिलस्य वाणी न कदापि मे श्रुता ।।
Translation :
The cave called out loudly to the jackal with the echo of the loud roaring sound of the lion. The other animals also got scare. Then the jackal also said this running away. He whom takes action after a thing comes to pass, shines (lives happily). she who does not provide for what is going to happen, comes to grief. Old age came over me while living here: but still I never heard the voice of a cave.

एतस्मिन् अन्तरे गुहायाः स्वामी दधिपुच्छः नाम शृगालः समागच्छत् । स च यावत् पश्यति तावत् सिंहपदपद्धतिः गुहायां प्रविष्टा, न च बहिरागता अपश्यत् । शृगालः अचिन्तयत् - "अहो विनष्टोऽस्मि । नूनम् अस्मिन् बिले सिंहः अस्तीति तर्कयामि । तत् किं करवाणि ?" एवं विचिन्त्य दूरस्थः रवं कर्तुमारब्धः "भो बिल ! भो बिल ! किम् न स्मरसि यन्मया त्वया सह समयः कृतोऽस्ति यत् यदाहं बाह्यतः प्रत्यागमिष्यामि तदा त्वं माम् आकारयिष्यसि ? यदि त्वं मां न आह्वयसि तर्हि अहं द्वितीयं बिलं यास्यामि इति ।"
Translation :In the meanwhile the owner of the cave, a jackal named Dadhipuchcha came. And as long as he could see, the line of the foot-prints of a lion entered the cave and he did see it coming out. The jackal thought, "Alas! I am ruined. Indeed I guess there are a tiger in this cave. So what should I do?" Thinking so, standing far (from the cave) he started making a sound (running), "O cave, O cave, do you not remember that an agreement has been made with you that when I return before going out, you will call out to me? If you do not call out to me, I shall go to another cave."