Question
(1) वल्ली वेष्टयते वृक्षं सर्वतश्वेेव गच्छति ।
न ह्यदुष्टेश्व मार्गोऽस्ति तस्मात् पश्यन्ति पादपाः ॥

(2) पुण्यापुण्यैस्तथा गन्धैर्धूपैश्व विविधैरपि ।
अरोगाः पुष्पिताः सन्ति तस्माज्जिघ्रन्ति पादपाः ॥

Answer

(1) A climbers wraps itself around a tree and climbs up the tree. It does not have lack of sight for its path as it sees trees as its path.
(2) With good deeds (and sins) and with different type of fragrant insense, the trees remain healthy and diseasefree. Thus, it can be said that the trees smell with the help of flowers.

Need a full question paper?

Generate a complete, print-ready paper with questions like this in minutes — across 16+ boards, with answer keys.

Start Generating Free

Similar questions

(1) धृतिः क्षमा दमोडस्तेयं शौचमिन्द्रियनिग्रहः ।
धीर्विद्या सत्यमक्रोधो दशकं धर्मलक्षणम्‌ ॥

(2) धृतिर्नाम सुखे दुःखे यया नाप्नोति विक्रियाम्‌ ।
तां भजेत सदा प्राज्ञो य इच्छेद्‌ गतिमात्मनः ॥
(1) सदूषणापि निर्दोषा सखरापि सुकोमला ।
नमस्तस्मै कृता येन रम्या रामायणी कथा ॥

(2) लिम्पतीव तमोडङ्गानि वर्षतीवाञ्जनं नभः ।
असत्पुरुषसेवेव दृष्टिर्विंफलतां गता ॥
(1) सहृदयं साम्मनुस्यमविद्वेषं कृणोमि वः ।
अन्यो अन्यमभि हर्यत वत्सं जातमिवाघ्न्या ॥

(2) अयं मे हस्तो भगवानयं मे भगवत्तरः।
अयं मे विश्वभेषजोऽयं शिवाभिमर्शनः ॥
(1) तपः परामर्शविवृद्धमन्योभ्रुभङ्गद्ष्प्रक्ष्यमुखस्य तस्य ।
स्फुरनुदर्चिः सहसा तृतीयादक्ष्णः कृशानुः किल निष्पपात ॥

(2) क्रोधं प्रभो संहर संहरेति यावद्गिरः खे मरुतां चरन्ति ।
तावत्स वदहिर्भवनेत्रजन्मा भस्मावशेषं मदनं चकार ॥
(1) हरस्तु किञ्चित्परिलुप्तधैर्यश्चन्द्रोदयारम्भ इवाम्बुराशिः ।
उमामुखे बिम्बफलाधरोष्ठे व्यापारयामास विलोचनानि ॥

(2) विवृण्वती शैलसुतापि भावम्‌ अङ्गैः स्फुरद्वालकदम्बकल्पैः ।
साचीकृता चारुतरेण तस्थौ मुखेन पर्यस्तविलोचनेन ॥
(1) दिनमपि रजनी सायं प्रातः
शिशिरवसन्तौ पुनरायातः ।
कालः क्रौडति गच्छत्यायुः
तदपि न मुञ्चत्याशावायुः ॥

(2) जटिलो मुण्डी लुञ्चितकेशः
काषायाम्बरबहुकृतवेश: ।
पश्यन्नपि च न पश्यति मूढो
ह्यदरनिमित्तं बहुकृतवेशः ॥
(1) जग्राह पाठ्यमृग्वेदात्सामभ्यो गीतमेव च ।
यजुर्वेदादभिनयान् रसानाथर्वणादपि ॥

(2) क्वचिद्धर्मः क्वचित्क्रीडा क्वचिदर्थः क्वचिच्छमः ।
क्वचिद्धास्यं क्वचिद्युद्धं क्वचित्कामः क्वचिद्वधः ॥
(1) क्षमाखड्गः करे यस्य किं करिष्यति दुर्जनः ।
अतृणे पतितो वहिन: स्वयमेवोपशाम्यति ॥

(2) न हष्यति महत्यर्थे व्यसने च न शोचति।
स वै परिमितप्रज्ञः स दान्तो द्विज उच्यते ॥
(1) दुःखार्तानां श्रमार्तानां शोकार्तानां तपस्विनाम्‌ ।
विश्रान्तिजिननं काले नास्यमेतद्धविष्यति ॥

(2) धर्म्य यशस्यमायुष्यं हितं बुद्धिविवर्धनम्‌ ।
लोकोपदेशजननं नाट्यमेतद्धविष्यति ॥
(1) एतेषां सर्ववृक्षाणामुच्छेदं न तु कारयेत्‌ ।
संवर्धने विशेषेण प्रयतेत ह्यतन्द्रितः ॥

(2) यथा वृक्षः तथा पुत्रः सदा श्रेयस्करावुभौ ।
विना वृक्षं गृहं शून्यं पुत्रहीनं कुलं तथा ॥