મંદિરમાં ભગવાનને વિશાળ ભવ્ય મહાલયમાં ગમતું નથી. પાષાણની દીવાલો છે ને દ્વાર પણ સાંકડા છે. ઘંટના અવાજથી ભગવાનના કાન ફાટે છે. ધૂપથી શ્વાસ રૂંધાય છે . ફૂલમાળાથી અપવિત્ર થઈ જવાશે એમ લાગે છે. ભગવાનને આ મંદિર સ્વાર્થનું બંધાયેલું હોય એમ લાગે છે. એટલે અકળાયેલા ભગવાન પૂજારીને મંદિરમાંથી પાછા જવાનું કહે છે.
ઈશ્વર તો પ્રેમના ભૂખ્યા છે. ઈશ્વરની ખરી સેવા કરનાર તો ઈંટ બનાવનાર અને મૂકનાર છે. તેમજ રાત$-$દિવસ નિદ્રા ન લેતા એરણ સાથે હથોડા પછાડી ઘંટ બનાવે છે ને મહેનત કરે છે . ભગવાનને મંદિર બાંધનાર મજૂરો ગમે છે. કારણકે મંદિરના નિર્માણ પથરા ઉપાડી લોહીનું પાણી કરી સાચી સેવા તેઓ કરે છે ને બીજા તો ખાલી મંદિરનું નામ ખાટી જાય છે.
ખેડૂતો જે લોકો માટે રાત$-$દિવસ જોયા વિના ખેતી કરી પરિશ્રમ કરે છે. એ પરસેવામાં$-$ભગવાનને ધૂપની સુગંધ મળે છે. ણમાં કવિને મંદિરનો ઘંટ સંભળાય છે. જેણે ભગવાનના મંદિરમાં ખરી મહેનત કરી તેને મંદિરમાં પ્રવેશ મળતો નથી એનું ભગવાનને દુઃખ છે. જ્યારે મંદિર નિમણિ અને કંઈ કામ ન કરનાર પૂજારી ઈશ્વરની સામે જઈ ધૂપ$-$દીપ$-$આરતી$-$નૈવેદ્ય કરી ખોટા નામ ખાટી જાય છે. ઈશ્વર પૂજારી અને આવા ખોટા બાહ્ય આડંબર કરનારા સામે રોષ પ્રગટ કરે છે.
Need a full question paper?
Generate a complete, print-ready paper with questions like this in minutes — across 16+ boards, with answer keys.